Από την Αντίς Αμπέμπα ως την Αφάρ και την Αμχάρα: μια ιστορία για τους γύπες, τους ανθρώπους και την ερημιά της Αβησσυνίας
01.02.2013- ΑΡΧΙΚΗ
- Νεα
- Από την Αντίς Αμπέμπα ως την Αφάρ και την Αμχάρα: μια ιστορία για τους γύπες, τους ανθρώπους και την ερημιά της Αβησσυνίας
Από τις 9 ως τις 19 Ιανουαρίου 2013, πραγματοποιήθηκε στην Αιθιοπία ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο για τη μελέτη και τη διατήρηση ενός από των πιο απειλούμενων πουλιών στον κόσμο - του Ασπροπάρη. Παραβρέθηκαν εκπρόσωποι από οργανισμούς διατήρησης και τις αρχές από την Αιθιοπία, το Τσαντ, το Σουδάν, το Τζιμπουτί και τη Σομαλία. Το σεμινάριο οργανώθηκε σε συνεργασία της Βουλγαρικής Ορνιθολογικής Εταιρείας για την Προστασία των Πουλιών (BSPB), που είναι ο εθνικός συνεργάτης της BirdLife στη Βουλγαρία, με την Αιθιοπική Εταιρεία Άγριας Ζωής και Φυσικής Ιστορίας (EWNHS). Περιλάμβανε θεωρητική αλλά και πρακτική εκπαίδευση, και ήταν σημαντικό βήμα για τη μεταφορά γνώσης και εμπειρίας για το είδος σε αυτές τις χώρες.
Οι δύο μέρες διαλέξεων στην Αντίς Αμπέμπα έδειξαν στους συμμετέχοντες την κατάσταση, την οικολογία και τις απειλές για το είδος, τις μεθόδους για τη μελέτη του και πώς να αναγνωρίζουν τις διαφορετικές ηλικίες. Παρουσιάστηκαν τα τρέχοντα προγράμματα της BSPB σε σχέση με τη μελέτη και τη διατήρηση του Ασπροπάρη, συγκεκριμένα τα προγράμματα «Μεταφορά γνώσης και εμπειρίας για τη Διατήρηση του Μεταναστευτικού Ασπροπάρη από τη Δυτική Παλαιαρκτική στα Εδάφη Διαχείμασης στην Αιθιοπία, το Σουδάν και το Τσαντ» που χρηματοδοτείται από το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών (UNEP) και «Η Επιστροφή του Ασπροπάρη» που χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα LIFE+ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντης. Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στις ευκαιρίες που δημιουργούνται για συνεργασία με αντίστοιχους οργανισμούς σε χώρες της Αφρικής για τη διατήρηση του είδους στη μεταναστευτική του διαδρομή και στις περιοχές διαχείμασής του.
Μετά το θεωρητικό μέρος του σεμιναρίου, κατευθυνθήκαμε ανατολικά προς την περιφέρεια Αφάρ. Η περιοχή αυτή είναι γνωστό πως έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό συγκέντρωσης διαχειμαζόντων ασπροπάρηδων στην ανατολική Αφρική. Οπότε, πρόσφερε μια σπουδαία ευκαιρία στους συμμετέχοντες για πρακτική εξάσκηση στην απογραφή του είδους. Μια άλλη σημαντική πλευρά αυτής της άσκησης, πέρα από την εκπαιδευτική, είναι ότι συγκεντρώθηκαν πολύτιμα στοιχεία για για τον αριθμό των ασπροπάρηδων που διαχειμάζουν στην Αφάρ αυτή τη χρονιά. Καταγράψαμε ένα σύνολο 1.077 πουλιών. Αυτή είναι η τρίτη απογραφή που διεξάγεται από την BSPB σε συνεργασία με την EWNHS, ενώ τα πουλιά που καταγράφηκαν ήταν περίπου 300 λιγότερα από τις δύο προηγούμενες απογραφές που έγιναν το 2009 και το 2010.
Από τις σαβάνες και τις ημι-ερήμους της Αφάρ πήγαμε στην περιφέρεια της Αμχάρα σε ψηλά οροπέδια στο βουνό Ντιλ για να φτάσουμε τις φωλιές του Ασπροπάρη. Ζαλιστήκαμε κυριολεκτικά από την τύχη που είχαμε να βρούμε ένα ζευγάρι ασπροπάρηδων 3.500 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Ολοκληρώσαμε την εκπαίδευσή μας στο μεγάλο φαράγγι στο Ντέμπρε Λίβανος, όπου οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα είχαν την ευκαιρία να εκπαιδευτούν για να ανγνωρίζουν τις φωλιές και τα ζευγάρια ασπροπάρηδων. Σε μόλις δύο μέρες βρήκαμε δύο ενεργές φωλιές ασπροπάρηδων. Είδαμε επίσης άλλα είδη γυπών (Gyps rueppellii, Torgos tracheliotos) και άλλα αρπακτικά πουλιά (Aquila verreauxii).
Φυσικά, όπως κάθε αποστολή, είχε κι αυτή τις ζουμερές ιστορίες της. Δε θα ξεχάσουμε πώς ένας Τσίφτης άρπαξε το μεσημεριανό του απεσταλμένου από το Σουδάν, αλλά και τη συνάντησή μας πρόσωπο με πρόσωπο με έναν εξοργισμένο αρσενικό μπαμπουίνο. Αλλά, όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η φύση της Αιθιοπίας , με τις σαβάνες της, τις ημι-ερήμους, τα ποτάμια, τα βουνά και την απίστευτη χλωρίδα και πανίδα, ίσως το πιο ξεχωριστό πράγμα της Αιθιοπίας είναι οι άνθρωποί της. Η χώρα είναι φτωχή, αλλά αυτό το χαμόγελο των ανθρώπων δεν το βρίσκεις πουθενά αλλού...
Το σεμινάριο ήταν μια σημαντική «γέφυρα» όχι μόνο ανάμεσα στα Βαλκάνια και την Αφρική, αλλά επίσης και τις χώρες της Αφρικής μεταξύ τους. Ελπίζουμε να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο περιβαλλοντολόγων που θα συνεχίσει να υπάρχει και θα γίνεται όλο και πιο δυνατό με τον καιρό.


















